Jan Smit - De Hoeken Van De Kamer

Ik kan me niet meer beheersen nu ik zo naar je kijk,
En zit te bedenken dat ik dronken ben of lijk,
'K zit in een andere wereld,
Ik zie er echt niet meer uit en ik aanschouw hoe jij danst met iedereen,
Met m'n vrienden gaat het niet beter ik wil gaan het liefst meteen,
Kleuren in je haar, maar ik ga niet naar huis zonder jou.

Oh, wat zal 'k is aan je laten zien,
De hoeken van de kamer,
Waar jij me laat zweven,
Zal je alles geven,
En lijkt het je in bed misschien,
Toch ietsje aangenamer,
Vannacht nog of morgenvroeg,
Van jou krijg ik nooit genoeg.

We slenteren over straat, ik lach om hoe je vertelt wat 'ie zei,
Ik trek je tegen me aan en voel me trots, jij bent van mij,
Schat heb je misschien de sleutel,
Gooi je kleren op de grond net als ik.


Oh, wat zal 'k is aan je laten zien,
De hoeken van de kamer,
Waar jij me laat zweven,
Zal je alles geven,
En lijkt het je in bed misschien,
Toch ietsje aangenamer,
Vannacht nog of morgenvroeg,
Van jou krijg ik nooit genoeg.

Niemand die zo mooi is als jij,
Niemand die me beter begrijpt,
Niemand die zo graag een bierglas achterover slaat,
Maar jij bent daartoe in staat,

Dus!
Oh, wat zal 'k is aan je laten zien,
De hoeken van de kamer,
Waar jij me laat zweven,
Zal je alles geven,
En lijkt het je in bed misschien,
Toch ietsje aangenamer,
Vannacht nog of morgenvroeg,
Bij jou thuis of in de kroeg,
Van jou krijg ik nooit genoeg.

Lyrics licensed by LyricFind