INB - Ooit zal ik je weer zien

Hij schreeuwt voor het leven, voor mij heeft het geen zin.
Hij schreeuwt om te genezen, maar de angst die wint.
Nee het lukt hem niet.
Z'n concentratie die uit koers raakt.
Z'n pen valt uit zijn hand en hij hoort hoe hij de vloer raakt.
Met z'n handen in z'n haar en z'n ogen die tranen.
Staart hij naar beneden, met ellebogen op tafel.
Z'n hart tikt overslagen.
Ziet het licht dat hem omhoog brengt.
Z'n lichaam valt weg en beseft dat die de dood kent.
Ziet flitsen om hem heen, en elke flits heeft een betekenis.
Beschrijf het in foto's, dan ziet hij zichzelf en hoe zijn leven is.
Hoe zijn leven is gegaan, hij ziet het in belevenis.
Alsof hij niet meer staat, en alles echt beleving is.
Hij raakt in de war en moet wennen aan het feit.
Dat alles weggenomen is, zijn leven is kwijt.
Hij voelt zijn laatste traan van zijn bestaan gaan.
Z'n lange bestaan ziet hij vallen en vergaan.

Van z'n leven beroofd zag de angst in z'n ogen.
Kanker.
Die ziekte brengt verdriet naar boven.
Z'n leven weggenomen, laat hem rusten boven.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.
Van z'n leven verloren zag de angst in z'n ogen.
Kanker.
Die ziekte brengt verdriet naar boven.
Z'n leven weggenomen, laat hem rusten boven.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.

Denkend aan momenten van geluk , momenten van bestaan, wat hij moet missen als die weg is, als die echt moet gaan.
Z'n schat en d'r lach en de kracht die ze had, met de ware aan d'r zij, maar nu breekt die haar hart.
Hij kan zichzelf niet vergeven, al de dromen die ze had.
Hij wil haar hartje echt niet breken en vergeten hoe het was.
Om d'r hand vast te houden, het was echt niet zijn bedoeling.
Hoe kon een ziekte hem dit aandoen, met ware gevoelens.
Hoe hoger die gaat, hoe vrijer hij zich voelt.
De wind verlost hem van het pijn kloppende gevoel.
De zon staat hoog, hij ziet de bergen aan de horizon.
Het suizen van de zee klonk mooi, zoals een koor dat zong.
Hij voelt een leegte, laat zich door de wind meenemen.
Slepend, door het pad wat die moest nemen.
Verlost van zijn pijn, hij is verlost van zijn verleden.
Met de laatste blik naar beneden.

Van z'n leven beroofd zag de angst in z'n ogen.
Kanker.
Die ziekte brengt verdriet naar boven.
Z'n leven weggenomen, laat hem rusten boven.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.
Van z'n leven beroofd zag de angst in z'n ogen.
Kanker.
Die ziekte brengt verdriet naar boven.
Z'n leven weggenomen, laat hem rusten boven.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.
Ooit zal ik je zien, maar voor nu is het over.

made by Danique!

Lyrics licensed by LyricFind

Wijzigen Zit er een fout in de songtekst? Wijzig hem dan nu!