Paul De Leeuw - Lachen dat kan ik niet

Sprookjes kennen soms geen happy end,
ook al ben je dat,
als kind, zo gewend.
Met jou was voor mij één groot sprookjes feest,
tot jij mij zei dat je nooit eerlijk bent geweest.

Je gaat en voor ons valt het gordijn,
hoe het was, zo zal het nooit meer zijn.
'k Weet dat ik, net als jij,
toch weer verder moet,
en wat hou jij je goed
ondanks tranen te lachen

Lachen dat kan ik niet,
'k Zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet,
't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn,
leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik nou
lachen of huilen moet.

Maar wie weet,
dat ik jou een keer vergeet,
net als bij sprookjes,
ik het einde niet meer weet.
Jij bent het mooist wat mij overkomen is,
weet dat ik je mis, ons gelach en ond huilen.

Lachen dat kan ik niet,
'k Zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet,
't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn,
leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik nou
lachen of huilen moet.

't Einde van ons sprookje is zoiets geks,
hoe mij held wordt betoverd van een prins in een heks.

Lachen dat kan ik niet,
daar wil ik even nog niet aan.
Huilen dat kan ik niet,
ook al is het lachen mij vergaan;
doet zo'n pijn,
leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik eigenlijk moet lachen of huilen.

Lachen dat kan ik niet,
daar wil ik even nog niet aan.
Huilen dat kan ik niet,
ook al is het lachen mij vergaan.
Nou tot ziens,
'k heb hier tegn op gezien,
en wie weet:
één keer dat ik wel weer lach, misschien.
Lachen om jou, misschien

Lyrics licensed by LyricFind

Wijzigen Zit er een fout in de songtekst? Wijzig hem dan nu!