Robert Long - Jouw armen




Jouw armen rond m'n lijf,
Jouw armen rond m'n nek,
Jouw armen waar je ze maar wou,
In onze wilde jaren.

Jouw armen losjes op m'n heup,
Onder 't warme donze dek,
'k viel in jouw armen kalm in slaap,
In onze milde jaren.

Jouw arm die troostend naar me zocht,
Als ik tegen m'n tranen vocht,
Uit onmacht,
Over onze stroeve dagen.

Jouw arm die langs de mijne strijkt,
Als alles dof en zinloos lijkt,
Jouw armen,
Tijdens onze droeve dagen.

Jouw armen die je spreid als je me uit de verte ziet,
een wijds gebaar, je lach, je haar, de aanblik,
Die dat biedt.

Je armen vol met bloemen,
Of aan elke arm een tas,
Je armen op je rug,
Wanneer iets.... Een verrassing was.


Jouw armen die verraadde dat je kwaad bent of verrukt,
Jouw armen voor je borst gekruist wanneer je iets niet lukt,
Jouw armen.

(instrumental)

Jouw arm die me zal steunen, waarop ik misschien mag leunen, als ik oud zou zijn en moe.

En als ik ooit ga sterven lieftste,
Weet ik nu al hoe ik dat het allerliefste doe.

Als ik niet meer bestaan kan,
En als jij het dan nog aan kan,
Hoop ik dat je bij me bent,
Als ik vertrek.

Dat je niks meer hoeft te zeggen.
En m'n hoofd zacht neer zal leggen op je schouder,
bij je nek.

Je geur, je warmte dicht bij mij,
Zo tikt het einde nader bij doordat ik,
Niet meer adem, in jouw armen.

Ik weet dat ik het niet verdien maar toch, wanneer u kans zou zien wees dan genadig Heer.
Toe, heb erbarmen.

Lyrics licensed by LyricFind