Youp van 't hek - Niks Meer Te Vieren

Ik schreef jou duizenden gedichten lieve lieve
Ik ken ze allemaal nog uit m'n hoofd
Net zoals jouw urenlange brieven
waarin je mij een rozentuin beloofd

ik weet nog hoe we wandelden in Zandvoort
zonsondergang en een nog warm strand
jij gaf mij op al mijn vragen antwoord
en kneep daarbij zachtjes in mijn hand

Maar nu zeven jaren later weet ik niet wat ik wil
we zwijgen allebei, het is zo angstaanjagend stil
Niks meer te vieren. Niks meer te vieren
Er is echt niks waarmee je mij nog kunt versieren

De koek is op, er liggen kruimels op de plank
We zwjigen allebei verslagen op de bank
Ik weet hoe ik jou nog moet versieren
Want er is niks, nee er is echt niks meer te vieren

Wij liftten naar Venetií« en Londen
We sjouwden dwars door Rome en Parijs
uitgelaten als twee jonge honden
we gingen over halve nachten ijs

we zagen alle kroegen, kathedralen
we zagen enkel vuur en nog geen as
ik vertelde jou fantastische verhalen
waarin elke minnaar overwinnaar was

nu zeven jaren later zijn we aan elkaar gewend
en we denken allebei aan het sluiten van de tent
Niks meer te vieren. Niks meer te vieren
Er is echt niks waarmee je mij nog kunt versieren

De koek is op, er liggen kruimels op de plank
We zwijgen allebei verslagen op de bank
Ik weet niet hoe ik jou nog moet versieren
Er is niks, nee er is echt niks meer te vieren

Nu zijn we twee kinderen later
en zwijgen tot het middernachtelijk uur
dan kijken we jaloers naar onze kater
die gaat na het laatste nieuws op avontuur

je vraagt of ik de asbakken wil legen
terwijl jij jezelf lui de trap op gaapt
ik kom jou vannacht niet meer echt tegen
ik weet als ik boven kom dat je al slaapt

Maar volgens jou mijn liefste is er met ons niets mis
omdat het met alle vrienden precies hetzelfde is

Lyrics licensed by LyricFind

Wijzigen Zit er een fout in de songtekst? Wijzig hem dan nu!